മുറ്റത്തെ കണിക്കൊന്ന
മുല്ലനേഴി
അറ്റവേനലാ,ണില്ലാ കുടിനീ,രെന്നാലെന്റെ
മുറ്റത്തെക്കണിക്കൊന്ന പൂത്തുനില്ക്കുകയല്ലോ!
കത്തുന്നൊരുഷ്ണക്കാറ്റിന്* ചിറകില്* തീനാവുമായ്
മൃത്യുവന്നെത്തുന്നൊരീ വിഷുവല്*പ്പുലരിയില്*
കരിഞ്ഞ നെല്പ്പാടങ്ങള്*, കര്*ഷകര്*, വിതുമ്പുന്ന
പൊലിഞ്ഞ സ്വപ്*നങ്ങള്*, ഈനാടാകെ ത്തിളയ്ക്കുമ്പോള്*
എങ്ങനെയാഘോഷിയ്ക്കും വിഷു നാം നമ്മെത്തന്നെ
ചങ്ങലയ്ക്കിടുന്നോരീ ഭ്രാന്താശുപത്രിയ്ക്കുളില്*?
കാതില്* മന്ത്രിപ്പൂ കണിക്കൊന്ന, യിക്കാലത്തിന്റെ
കാപട്യമറിയായ്കയാലെ നീ കവിയായി
ഒരു നക്ഷത്രം മങ്ങിമായുമ്പോള്* കേഴുന്നു നീ
ഒരു പൂകൊഴിയുമ്പോള്* കണ്ണുനീര്* വാര്*ക്കുന്നു നീ
ദുരിതം തീതുപ്പുന്ന വര്*ത്തമാനത്തില്*, മര്*ത്ത്യ-
ചരിതം മറ്റൊന്നാക്കാന്* വെമ്പല്* കൊണ്ടീടുന്നു നീ
പാവമാം നാട്ടിന്*പുറക്കാരിയെങ്കിലൂം, വെറും
പാവയല്ലല്ലോ നിന്റെ മുറ്റത്തെക്കണിക്കൊന്ന
ആകയാല്*മണ്ണിന്* മാറില്* പൂത്തുനില്ക്കുന്നു, വിശ്വ-
മാകെയുമൊന്നാകുന്ന വിഷുവല്*പ്രതീക്ഷയാല്*.
(മുല്ലനേഴിയുടെ കവിത എന്ന പുസ്തകത്തില്* നിന്ന്)



Comment